بررسی وضعیت قابلیت اعتماد سامانه اتوبوسرانی با کمک داده‌های AVL مطالعه موردی: اتوبوسرانی اصفهان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی حمل‌و‌نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان

2 استادیار، دانشکده مهندسی حمل‌و‌نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده

بهبود قابلیت اعتماد سیستم اتوبوسرانی می­تواند باعث افزایش جذابیت آن برای مسافرین فعلی و بالقوه شود. گردانندگان سیستم برای ایجاد راهبرد­های مناسب بمنظور بهبود شرایط، نیازمند درک صحیحی از قابلیت اعتماد هستند. در این پژوهش با ارائه شاخص­هایی مناسب با شرایط شهر اصفهان اقدام به اندازه­گیری قابلیت اعتماد با استفاده از داده­های AVL کرده­ایم. شاخص  بمنظور بررسی زمان­سفر از دیدگاه گرداننده، شاخص BI بمنظور بررسی زمان­سفر از دیدگاه مسافر، شاخص VI بمنظور مقایسه شرایط سفر در ساعات اوج و غیر­اوج و شاخص SSDI برای بررسی نظم سرفاصله در طول مسیر معرفی شدند. قابلیت اعتماد 15 خط شهر اصفهان آنالیز شده و خطوط با قابلیت اعتماد پایین مشخص شدند. خط BRT با وجود عملکرد مناسب در شاخص­های زمان­سفر و وفاداری به زمان­بندی، در ساعات اوج عصر نیازمند توجه بیشتر از سوی گرداننده بمنظور بهبود قابلیت اعتماد است. همچنین چهار خط 34، 91، 1 و BRT که از مهمترین خطوط شهر اصفهان هستند، توانایی منظم نگه­داشتن سرفاصله خود را در طول مسیر ندارند، که این موضوع باعث افزایش زمان­انتظار مسافر، وقوع پدیده بانچینگ در اتوبوس­ها، توزیع نامناسب مسافرین در اتوبوس­ها و درنتیجه شلوغی می­شود.

کلیدواژه‌ها