ارزیابی ترس و خطر کودکان هنگام عبور از خیابان و تأثیر عوامل آموزشی مرتبط در کاهش میزان تصادفات آن ها (‌ مطالعه موردی: شهرستان بهشهر )

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

عملکرد واقعی کودکان در عملیات زمان بندی دیداری و امنیت عبور دچار مشکلاتی است و آنان قادر نیستند عناصر زمانی دیداری (فاصله و سرعت) را با عامل ترس و خطر ترکیب کرده و عبور ایمنی از خیابان ها داشته باشند. بر اساس مطالعات انجام شده گروه سنی زیر 10 سال با 22 درصد از تلفات عابران، از جمله گروه های آسیب پذیر در سوانح خیابانی هستند. این امر بیانگر لزوم مطالعه و شناخت رفتار کودکان در ترافیک و به ویژه زمان عبور از خیابان های شهری می باشد. هدف مقایسه و بررسی احساس ترس، خطر و ترکیب آن ها در چهار موقعیت مختلف ترافیکی و در گروه های سنی پیش دبستانی، سوم دبستان و بزرگسال، کشف عامل غالب در گروه ها و انتخاب شیوه های آموزشی مناسب برای کودکان است. در این مطالعه از یک مدل رومیزی استفاده و داده ها از طریق مصاحبه و مشاهده گردآوری شده است. جامعه آماری تحقیق کودکان پیش دبستانی و سوم دبستان و نیز بزرگسالان
شهرستان بهشهر است که به این منظور طی فرآیند نمونه برداری 82 نفر انتخاب شدند. نتایج به دست آمده حاکی است اختلاف نمرات ترس، خطر و ترکیب این دو بین گروه های سنی معنی دار می باشد ( 05 / p<0 ). عامل غالب در کودکان، ترس بوده و این گروه نمی توانند عامل خطر را درک، فاصله و سرعت را با عامل ترس و خطر ترکیب کرده و عبور ایمنی از خیابان ها داشته باشند. این در حالی است که در بزرگسالان عامل غالب خطر بوده و قادرند ترس و خطر را با هر دو مفهوم فاصله و سرعت درک کرده و با هم ادغام کنند. همچنین ارزیابی اثربخشی 9 شیوه آموزشی مختلف بر روی کودکان نشان داد شیوه های آموزشی عینی و ملموس کارایی آموزشی بیشتری دارند. تجزیه و تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و استنباطی نظیر تحلیل واریانس اندازه های مکرر و آزمون T مستقل، آزمون Runs و آزمون کولموگروف - اسمیرنف به کمک نرم افزار آماری SPSS انجام شده است.

کلیدواژه‌ها