یکی از مهمترین عوامل تأمین کارایی حمل و نقل همگانی در کلان شهرها ، وجود و توسعه ی حمل و نقل های ترکیبی و چند مدی می باشد تا امکان سفر بین تمام مبادی و مقاصد سفرهای درون شهری برای شهروندان فراهم باشد. یکی از این سیستم های ترکیبی که بسیار پاک و همگام با حفظ محیط زیست می باشد، حمل و نقل ترکیبی بین دوچرخه های اشتراکی و قطار سبک شهری می باشد که در این تحقیق نیز، همین شیوه ی ترکیبی در کلان شهر مشهد مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. رویکرد این تحلیل و ارزیابی نیز، بررسی بخشی از ایستگاه های دوچرخه اشتراکی شهر مشهد و مسیرهای آن که در محدوده ی مسیرهای منتهی به خط 1 قطار شهری این شهر قرار گرفته اند می باشد. روش و متدولوژی این تحلیل و ارزیابی نیز به صورت تحلیل سلسله مراتبی با استفاده از نظرات کارشناسان حمل و نقل بوده است. در تحلیل سلسله مراتبی با بررسی شاخص های مربوط به نوع مسیر و نوع وسیله و نحوه بهره برداری و نیز ایمنی ، اهمیت هرکدام از این معیارها و زیرمعیارهای آنها در مطلوبیت سیستم مورد ارزیابی قرار گرفته است و آنالیز نتایج نیز در تحلیل سلسله مراتبی مربوطه به وسیله نرم افزار Expert choice انجام شده است.