از آنجایی که سیستم توزین در حال حرکت به عنوان یک جز مهم از سیستم‌های حمل‌ و نقل هوشمند شناخته شده است استفاده از آن برای اجرای قوانین مرتبط با میزان مجاز بار محوری بکار گرفته می‌شود. از سوی دیگر ، صرف سرمایه‌های عظیم در احداث و نگهداری روسازی موجب شده است که سیاستگذاران تمایل به استفاده از سامانه توزین در حال حرکت را در برنامه‌های کاری خود قرار داده‌اند. نصب و راه‌اندازی سیستم توزین در حال حرکت یک پروژه مرتبط با حمل‌ و نقل با سرمایه‌ گذاری زیاد می‌باشد. با توجه به موارد فوق ضرورت دارد بین میزان کاهش هزینه تجدید روسازی و نصب سامانه توزین در حال حرکت تعادل سازنده‌ای وجود داشته باشد. بنابراین در این مقاله مدلی بر مبنای روش تجزیه و تحلیل نقطه سر به‌ سر ارائه شده است و میانگین محورهای غیرمجازی که باید توسط مجریان قانون نظارت شود به عنوان منافع ، مطالعه می‌شود. یک سامانه توزین در حال حرکت به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده و میزان نظارت مورد نیاز محاسبه شده است که می‌تواند به تصمیم‌ گیران در حوزه حمل‌ و نقل کمک کند ، تا در میزان بهره‌ برداری از سامانه توزین در حال حرکت به منظور رسیدن به تعادلی بین هزینه‌ها و درآمدهای حاصل از آن به نحو مناسب اتخاذ تصمیم نمایند.