در زمان حاضر، حجم گسترده‌ای از ترافیک شهری ناشی از تردد وسایل‌ نقلیه شرکت‌ های توزیع است که به حمل کالاهای مورد نیاز مشتریان می‌ پردازند. برخی از مشتریان علاوه بر دریافت کالاهای مورد نیاز، مقداری کالای برگشتی نیز دارند که باید به انبار بازگردانده شوند. در چنین حالتی ، مراکز توزیع وسایل حمل جداگانه‌ ای برای برداشت این کالاهای بازگشتی اعزام می‌نمایند . این امر منجر به افزایش تعداد وسایل حمل ، افزایش حجم ترافیک و افزایش هزینه‌های حمل و نقل خواهد شد. در این نوشتار، مدلی از مسئله مسیریابی وسایل نقلیه پیشنهاد می‌گردد که ضمن در نظرگرفتن برداشت و تحویل همزمان ، مسیرهای توزیع کالاها را با حداقل تعداد وسایل حمل ارائه می‌نماید. به منظور حل مدل ، یک الگوریتم ژنتیک بهبود یافته پیشنهاد شده است. جواب‌های اولیه با استفاده از روش ابتکاری نزدیکترین همسایگی بدست می‌آیند و در ادامه ، روند حل توسط الگوریتم ژنتیک ادامه می‌یابد. کارایی الگوریتم‌ پیشنهادی نسبت به دو الگوریتم ژنتیک کلاسیک و الگوریتم شبیه‌ سازی تبرید از طریق انجام آزمایش‌های عددی مورد سنجش قرار گرفته است. با انجام آزمون آماری  مشخص شد که سطح کیفی جواب‌ های الگوریتم‌ پیشنهادی از جواب‌های سایر الگوریتم‌ها اختلاف معناداری دارد.