در این مقاله با استفاده از برنامه‌ ریزی دوسطحی و ارزش زمان سفر، یک روش برای مطالعه استراتژی‌های تعیین قیمت حمل‌ و نقل مسافر ارائه می‌شود. مطالعات زیادی در زمینه حمل‌ و نقل از برنامه‌ ریزی دو سطحی و تابع تعیین ارزش زمان سفر استفاده نموده‌ اند، اما تعداد کمی از هردو به‌طور هم‌ زمان استفاده کرده‌ اند. در این تحقیق مسافران به چند دسته از نظر سطح درامد تقسیم می‌شوند. همچنین یک متغیر برای تعیین سطح رفاه مسافران به‌ منظور محاسبه ارزش عمومی زمان سفر معرفی می‌گردد. مدل تعیین قیمت که مبتنی بر ارزش زمان سفر و برنامه‌ریزی دوسطحی است ، در سطح اول به دنبال بیشینه نمودن سود آژانس‌های مسافربری می‌باشد. تابع هدف سطح دوم این مدل کمینه‌ سازی هزینه‌ های مسافران می‌باشد. در حقیقت سطح دوم به دنبال بالا بردن بهره‌ وری مسافران از سفر است. نهایتاً ، کفایت مدل ارائه‌ شده به‌ وسیله مجموعه‌ ای از مسائل آزمایشی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که مدل برای مسئله تعیین قیمت بلیت مسافران مناسب و کاربردی است.