مقاطع تداخلی در مکان­ هایی تشکیل می­ گردند که دو جریان ترافیکی اصلی مسیر یکدیگر را در طول مشخصی از راه و در یک سطح قطع می­ نمایند. تغییر باندهای ناشی از مانورهای تداخلی در این نواحی ، سطحی از آشفتگی را در جریان ترافیکی ایجاد می ­نماید که منجر به تغییرات شدید سرعت ، کاهش سطح سرویس و ایمنی در این نواحی می­ گردد. بدین سبب ، این پژوهش درصدد است تا با استفاده از نرخ حقیقی تغییرباند به ارزیابی عملکرد مدل ارائه شده در ویرایش پنجم راهنمای ظرفیت راه­ها (HCM 2010) و مدل کالیبره شده آن بر مبنای شرایط بزرگراه ­های تهران ، بپردازد. دراین راستا ، اقدام به گردآوری داده­ های میدانی با استفاده از تکنیک مشاهده غیرعلنی از یک مقطع تداخلی شیب ­راهه واقع در یک آزادراه در شهر اصفهان ، شامل هفت بازه­ زمانی پانزده دقیقه ­ای تصویربرداری در ساعات مختلف یک روز کاری ، نموده است. نتایج این تحقیق بیانگر ضعف مدل HCM 2010 در برآورد نرخ تغییرباند (خصوصا جریان­ غیرتداخلی) است. به ­نحوی که در تمامی موارد برآوردی دست ­پایین ارائه می ­نماید و کالیبراسیون آن تنها توانسته است تا حدی این ناتوانی را در برآورد نرخ تغییرباند جریان­ غیرتداخلی تعدیل نماید. حتی مدل کالیبره شده در برآورد نرخ تغییرباند جریان­ های تداخلی با اثر منفی همراه است.