نسل جدید سامانه‌های هشدار تصادف مبتنی بر ارسال داده‌های مکانی بین خودروها می‌باشند. راهکار کنونی این ارسال و دریافت استفاده از ارتباطات اختصاصی کوتاه برد است که با محدودیت‌هایی همراه است. گسترش فناوری ارتباطی سلولی و ناحیه تحت پوشش آن، زمینه جایگزینی و بهره‌ گیری از این فناوری را در ارتباطات بین خودرویی فراهم نموده است. در این پژوهش ابتدا سناریوهای هشدار تصادف و نیازمندی‌های هر سناریو از جهت زمان تأخیر مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده‌ شده است که زمان تأخیر 100 میلی‌ثانیه در همه سناریوهای ضروری نیست. سپس قابلیت استفاده از نسل سوم (3G) و چهارم شبکه ارتباطی تلفن همراه (LTE) برای جایگزینی در سناریوهای حساس به زمان مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج آزمون‌ها نشان می‌دهد نسل چهارم تلفن همراه در کشور قابلیت جایگزینی ارتباطات اختصاصی کوتاه برد را دارد به‌ طوری‌ که تأخیر ارسال و دریافت در 98.14 درصد موارد کمتر 100 میلی‌ثانیه هست. در حالی‌ که نسل سوم شبکه ارتباطی تلفن همراه با متوسط تأخیر 250 میلی‌ثانیه صرفاً در سناریوهایی قابل استفاده هست که سرعت خودروها کم و فاصله بین آن‌ها زیاد باشد.