پایداری شبکه معابر بمعنی توانایی آن برای حفظ وضعیت کارکردی مطلوب در صورت انسداد یا از بین رفتن کمان‌های متعدد است. علت بروز آسیب در شبکه ممکن است وقوع بحران برونزا و یا صرفا ازدحام ترافیکی منجر به افزایش زمان سفر باشد. در حال حاضر انتخاب پروژه‌های توسعه شبکه معابر شهری بر اساس شاخص‌هایی مانند اثر هر پروژه بر زمان سفر کلی شبکه ، سرعت متوسط، میزان تولید آلاینده‌ها و مصرف سوخت انجام می‌شود. مقاله حاضر با معرفی شاخص همبندی ، روشی برای لحاظ نمودن اثر انجام هر پروژه بر میزان پایداری شبکه توسعه می‌دهد. در قسمت دوم مقاله ، پنج پروژه‌ در دست مطالعه شهر اصفهان به ترتیب شامل پروژه یک احداث پل ، زیرگذر و گردش به راست در میدان استقلال ، پروژه دو تغییر وضعیت میدان 25 آبان با ساخت یک پل و چهار مسیر گردش به راست ، پروژه سه امتداد خیابان فرشادی ، پروژه چهار احداث خیابان آذرمهر در امتداد خیابان صاحب روضات و پروژه پنج امتداد بزرگراه ردانی‌پور مورد ارزیابی قرار گرفت. این پروژه‌ها یک بار صرفا با درنظر گرفتن شاخص‌های ترافیکی و یک بار با در نظر گرفتن شاخص‌های ترافیکی و پایداری رتبه‌ بندی شدند. برای رتبه‌ بندی از روش TOPSIS استفاده شد. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن شاخص پایداری باعث تغییر معنی‌دار اولویت‌ بندی پروژه‌های در دست بررسی شده است. اولویت‌ بندی پروژه‌ها از حالت چهار، سه ، دو ، یک و پنج به حالت سه ، چهار، دو ، یک و پنج تغییر یافت.