بهبود سیستم‌های حمل و نقل همگانی ، از جمله راه کارهای مدیریت سیستم‌های حمل و نقل  بوده و گامی مؤثر در جهت دست‌ یافتن به حمل و نقل پایدار است. برای این منظور، افزایش مطلوبیت سیستم‌های همگانی از طریق ارتقای کیفیت خدمات آن‌ها ، از جمله اقدامات لازم در این زمینه است. از این رو، این مطالعه با تمرکز بر سیستم اتوبوسرانی عادی شهر تهران به عنوان یکی از شیوه‌های مهم حمل و نقل همگانی در این شهر، سعی در ارزیابی برخی عوامل مؤثر بر کیفیت خدمات اتوبوس ، با تکیه بر نظرات استفاده‌ کنندگان از این شیوه‌ی سفر دارد. در این مطالعه ، چهار ویژگی سفر با اتوبوس شامل زمان سفر، هزینه سفر، ازدحام داخل وسیله و سرفاصله‌ی زمانی اتوبوس‌ها ، به عنوان عوامل مؤثر بر کیفیت خدمات آن بررسی می‌شوند. در این راستا ، اطلاعات رجحان بیان شده‌ی 360 نفر از شاغلین استفاده‌ کننده از این سیستم ، طی مصاحبه‌ای حضوری جمع‌آوری شد. نتایج اعمال مدل لوجیت چندگانه نشان داد ضمن اینکه تمام ویژگی‌های مورد مطالعه در مطلوبیت اتوبوس از دیدگاه مسافران تأثیر معنی‌داری دارند ، ازدحام داخل وسیله از اهمیت بیشتری نسبت به سایر ویژگی‌ها برخوردار است. از سوی دیگر، مشابه نتایج کشورهای در حال توسعه ، سرفاصله‌ی زمانی اهمیت کمتری در مقایسه با سایر ویژگی‌های مورد بررسی دارد. همچنین تمایل به پرداخت مسافران برای بهبود هریک از ویژگی‌ها محاسبه شد و ارزش ساعتی زمان سفر مسافران این شیوه، 1938 تومان برآورد گردید.