حفظ سهم موجود حمل‌ و نقل عمومی با میزان رضایت کاربران ارتباط مستقیم دارد. تعیین رضایت کاربران وابسته به عوامل مختلفی بوده که معمولاً در 5 دسته شامل ایمنی و امنیت ، راحتی ، قابلیت اطمینان ، ویژگی‌های سرویس و اطلاع‌ رسانی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. در این مقاله مدلی برای تعیین رضایت کاربران در شهر تهران پیشنهاد شده که برای نمونه در خط 4 اتوبوس تندرو تهران استفاده شده است. مدل پیشنهادی با تحلیل اطلاعاتی که از طریق پرسشنامه جمع‌آوری شده شاخص رضایت را محاسبه می‌کند. پرسشنامه مذکور از 3 قسمت تشکیل شده است. قسمت اول میزان رضایت کاربران از ویژگی‌های سرویس و میزان اهمیت هریک از این ویژگی‌ها ، قسمت دوم ویژگی‌های سفر و قسمت سوم ویژگی‌های اجتماعی - اقتصادی مصاحبه شونده را مورد پرسش قرار داده است. مدل پیشنهادی با استفاده از میانگین و واریانس و تاثیر همزمان رضایت و اهمیت ، شاخص رضایت را بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که ویژگی ­هایی که بیشترین سهم را در رضایت کاربران از سیستم دارند ، حرکت اتوبوس با سرعت ایمن ، به موقع رسیدن به مقصد و تهویه و دمای مناسب اتوبوس است. این در حالی است که عوامل اطمینان از حرکت طبق برنامه ، سهولت تهیه بلیط و امنیت داخل اتوبوس در مطالعات برخی کشورهای در حال توسعه دارای اهمیت است. این تفاوت از آن‌ جا ناشی می‌شود که مشکلات مربوط به راحتی سفر در کشورهای توسعه‌ یافته برطرف شده و نظم و به موقع رسیدن در اولویت است در حالی که در ایران به دلیل مشکلاتی مانند شلوغی ، راحتی سفر در اولویت است.