در سا‌ل‌ های اخیر شناسایی جزئیات رفتار رانندگی و تلاش برای بهبود عملکرد سیستم حمل‌ و نقل در این حوزه مورد توجه بسیاری از متخصصان  قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه‌ و مقایسه رفتار رانندگی در دو کلان‌شهر ایران (تهران و مشهد) ، با استفاده از پرسش‌ نامه رفتار رانندگی بومی­ سازی شده و توسعه ­یافته شامل مطالعه رفتارهایی از قبیل تخلفات رانندگی ، تخلفات عمد در رانندگی ، خطاها ، لغزش‌ها و رفتارهای مثبت انجام گرفت. پاسخ‌ گویان شامل 229 نفر از رانندگان تهران و 90 نفر در مشهد بودند. با استفاده از تحلیل عاملی ، ساختار رفتارهای نا به‌ جای رانندگان این دو شهر متشکل از 5 عامل " بی­اعتنایی به قوانین " ، " تعجیل و عصبانیت " ، " عدم تمرکز و توجه به حقوق دیگران " ، " بی‌توجهی " و " سرعت و عجله " شناخته شد و سپس مشابهت عامل‌های رفتاری در دو شهر مورد آزمون قرار گرفت.نتایج آزمون مقایسه‌ ای متوسط‌ عامل‌های رفتارهای نابه‌ جا در دو شهر نشان داد رفتار رانندگی افراد در دسته‌های شناسایی شده در این دو شهر تفاوت قابل توجهی ندارند. از طرفی ، نتایج مقایسه دو مورد از شیوه‌های رفتاری پرسش شده از رانندگان شامل: استفاده از دنده عقب هنگام عبور از خروجی مورد نظر در بزرگراه و دادن حق تقدم به دیگر رانندگان ، نشان­ دهنده‌ی وجود تفاوت میان پاسخ‌های افراد در دو شهر است.