بررسی رابطه ی خشم رانندگی، خودنظم جویی هیجانی و توانایی بازداری با رفتارهای پرخطر رانندگی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

در سال های اخیر روانشناسی بیشتر درگیر مطالعه ی رفتار پرخطر و ایمنی رانندگی شده است با تکیه بر اینکه چگونه عوامل شخصیتی و هیجانی بر رفتار
رانندگی و درگیری تصادف تاثیر می گذارد . هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی خشم رانندگی، خودنظم جویی هیجانی و توانایی بازداری با رفتارهای
پرخطر رانندگی می باشد. مطالعه ی حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضررانندگان متقاضی ورود به تاکسی رانی در طی یک ماه در سال 1392 بودند که تعداد 117 راننده ( 112 مرد و 12 زن با میانگین سنی 37 سال ) به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه خشم رانندگی، دشواری نظم بخشی هیجانی گراتز و روئمر،رفتار رانندگی منچستر و تکلیف کامپیوتری برو/ نرو اجرا شد. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی و تحلیل رگرسیون همزمان استفاده شد. نتایج همبستگی نشان داد که بین خشم رانندگی و خودنظم جویی هیجانی با رفتارهای پرخطر رانندگی رابطه مثبت وجود دارد. همچنین توانایی بازداری تنها با لغزش های رانندگی رابطه معنادار داشت.
بحث: به طور کلی نتایج مطالعه ی حاضر بر اهمیت نقش ویژگی های شخصیتی از جمله خشم رانندگی، توانایی خود نظم جویی هیجانی و همچنین توانایی بازداری بر بروز رفتارهای پرخطر رانندگی صحه می گذارد.

کلیدواژه‌ها