به طور کلی مشکلات حمل و نقلی ریشه در عوامل مختلفی دارند که از نابسامانی وضعیت عرضه و تقاضا و استفاده بی رویه از وسایل نقلیه شخصی ناشی میشود. یکی از مهمترین راههای حل مشکلات ترافیکی ، اصلاح برنامه ریزی و افزایش حق انتخاب مسافران و کیفیت شیوه های مختلف سفر است تا استفاده کنندگان انگیزه لازم برای تغییر شیوه (مد) سفر خود، از وسیله نقلیه شخصی به سیستم حمل ونقل همگانی را پیدا کنند. در این روش که موسوم به «مدیریت تقاضای سفر» می باشد، به جای احداث تسهیلات جدید نظیر راه و پارکینگ، با ارایه راهکارهای جدید و مدیریت تسهیلات موجود حداکثر بازده مدنظر قرار می گیرد. یکی از مهمترین راهکارهای مدیریت تقاضای سفر، کاهش تردد وسایل نقلیه تک سرنشین با تدبیر سیاست هایی جهت افزایش ضریب سرنشین وسایل نقلیه ، حمل و نقل همگانی و ... می باشد. در این مقاله نیز به یکی از این راهکارها تحت عنوان «همپیمایی» پرداخته شده است. از آنجایی که ایجاد هرگونه تسهیلات جدید حمل و نقل شهری مستلزم صرف هزینه های کلان می باشد، لذا قبل از اجرای طرح باید مورد ارزیابی فنی و اقتصادی قرار گیرد تا مقرون به صرفه بودن طرح و مطابقت پروژه با اهداف توسعه شهری مشخص گردد. در این مقاله سعی شده است جهت اثرسنجی اجرای این راهکار برای شهر تهران ، پس از تعریف و شبیه سازی گزینه های مختلف ، نتایج نهایی برای انتخاب بهترین گزینه مورد ارزیابی فنی و اقتصادی قرار گیرد.جهت شبیه سازی گزینه ها از نرم افزار کلاننگر شهر تهران (EMME/2) استفاده شده است.
