در کشور مسئله تعیین ظرفیت خطوط اتوبوسرانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است و بنابراین تصویری روشن از سطح عملکرد سیستم اتوبوسرانی در دست نمی باشد. امروزه با وجود آنکه در کشورهای توسعه یافته مطالعاتی این چنین صورت گرفته و مبنای تحلیل عملکرد در داخل کشور، مطالعات مذکور می‌باشد ، نیاز است تا در کشورهای در حال توسعه روش‌ها و مدل‌های ارائه شده مورد بازبینی قرار گرفته و مطابق با شرایط همان کشورها کالیبره شود. با توجه به آنکه تعداد فضای توقف (پهلوگاه‌های) درون یک ایستگاه و نحوه طراحی آنها تاثیر مستقیم بر ظرفیت خط اتوبوسرانی دارد، در این پژوهش اقدام به آمارگیری میدانی از خط دو سامانه اتوبوس‌های تندرو شهر تهران شده است و با استفاده از نرم افزار AIMSUN v.6 خط مورد مطالعه شبیه سازی و حساسیات تعداد فضای توقف ایستگاه بر ظرفیت خط بررسی گردیده است. در نهایت نتایج این مطالعات با مطالعات مشابه مورد مقایسه قرار گرفته و نشان داده است که مقادیر بدست آمده برای ضریب عملکردی فضای توقف برای فضای توقف دوم و سوم، کمتر از مقادیر ارائه شده در گزارش‌های مشابه بوده، حال آنکه ضرائب عملکردی فضای توقف چهارم و پنجم بیشتر از نتایج مطالعات مشابه برآورد شده است.