امروزه ، با افزایش سریع نرخ مالکیت خودرو، کمبود پارکینگ یکی از مشکلات جدی کلان شهرها شده و سیاست‌ گذاری کارآمد در زمینه پارکینگ یکی از مؤلفه‌های مهم در برنامه‌ریزی حمل‌ و‌ نقل است. هدف اصلی این سیاست ، تأثیر بر فرآیند انتخاب کاربران در پارک خودرو است. یکی از روش‌های مدیریت پارک خودرو، قیمت‌ گذاری پارکینگ می‌باشد. مطالعات پیشین نشان می‌دهد ، قیمت‌ گذاری پارکینگ در اکثر مواقع موجب کاهش سهم استفاده از خودرو شخصی و درنتیجه کاهش تقاضا برای پارک خودرو می‌گردد ، اما به تغییر شیوه‌ی سفر رانندگان و انحراف تقاضا در این شرایط اشاره‌ای نشده است ، در حالی که این موضوع برای سیاست‌ گذاری و برنامه‌ریزی به منظور ایجاد تسهیلات مناسب برای این گروه ، اهمیت ویژه‌ای دارد. براین اساس ، مطالعه جاری با استفاده از نتایج پرسشگری به صورت مصاحبه حضوری از 287 شهروند قزوینی در محدوده مرکزی شهر، مدل‌‌ انتخاب گسسته از نوع لوجیت چندگانه ، جهت بررسی تغییر شیوه‌ی سفر رانندگان در مواجه با سناریوهای مختلف قیمت‌ گذاری پارک در خیابان اصلی برای ساعات اوج و غیر اوج ، پرداخت نموده ، همچنین به تحلیل حساسیت رفتار رانندگان نسبت به تغییر قیمت پارک حاشیه‌ای پرداخته است.نتایج نشان می‌دهد ، افزایش هزینه هر ساعت پارک در ساعت اوج ، موجب کاهش تمایل برای پرداخت هزینه و پارک در خیابان اصلی می‌شود. همچنین کاربرانی که برای سفرهای کاری از خودروی شخصی استفاده می‌کنند ، تمایل کمتری به استفاده از خودرو با پرداخت هزینه ، استفاده از خودرو بدون پرداخت هزینه و همچنین تاکسی دارند. نتایج تحلیل حساسیت مدل پرداخت شده نیز نشان داد ، با افزایش قیمت پارکینگ ، سهم گزینه‌‌ی پرداخت هزینه و پارک در خیابان اصلی کاهش یافته و تقاضا به ترتیب به گزینه‌های استفاده از خودرو شخصی و عدم پرداخت هزینه (پارک در کوچه ، سفرتا یک خیابان خلوت ،پارک و ادامه مسیر با تاکسی یا اتوبوس ، تغییر زمان سفر) ، تاکسی ، اتوبوس و سایر شیوه‌ها منحرف می‌شود.