برنامه‌های تعدیل اقتصادی را می‌توان در چهار بخش آزاد‌سازی ، حذف مقررات ، تثبیت و نهایتاً خصوصی‌ سازی طبقه‌ بندی نمود. خصوصی‌ سازی فرآیندی است که طی آن کارآیی مکانیزم بازار حیات دوباره پیدا می‌کند و عملکرد فعالیت اقتصادی دولت و بخش عمومی در محک آزمون قرار می‌گیرد. درسال‌های اخیر سازمان‌های اتوبوسرانی در شهرهای مختلف جهان ، مدیریت و اجرای خدمات اتوبوسرانی را به بخش خصوص واگذار کرده‌اند. یکی از نکات بحث خصوصی‌ سازی و مقررات‌ زدایی در حمل‌ و نقل این است که ارائه خدمات حمل‌ و نقل شهری توسط بخش دولتی نا کارآمد و پاسخی معکوس به نیازهای شهروندان است. هدف از این مقاله مروری بر شیوه‌های واگذاری خدمات حمل‌ و نقل عمومی (اتوبوس) به بخش خصوصی است. در این مطالعه پس از بررسی تاریخچه خصوصی‌ سازی در حمل‌ و نقل عمومی تهران ، به بررسی تجربیات جهانی در این خصوص پرداخته می‌شود و در نهایت مقایسه تطبیقی مکانیسم و اثرات خصوصی‌ سازی خدمات اتوبوسرانی تهران با 5 شهر موفق در دنیا در این زمینه بررسی می‌گردد.