روش فعلی قیمت‌ گذاری بیمه شخص ثالث که در آن مالک خودرو بصورت سالانه رقم ثابت و معینی را صرف‌نظر از عوامل موثر در ریسک تصادف می‌پردازد ، در واقع به مثابه یارانه‌ ای است که از سوی رانندگان کم خطر(با ریسک کم) به رانندگان پرخطر(پر ریسک) پرداخته می‌شود. از سوی دیگر روش فعلی تعیین و دریافت حق بیمه ابزاری را در اختیار شرکت‌های بیمه‌ گر و سیاست‌ گذاران صنعت بیمه به منظور کاهش هزینه‌ها و ارتقاء ایمنی ترافیک قرار نمی‌دهد. این در حالی است که یکی از مجموعه‌هایی که می‌تواند از طریق ابزارها و اتخاذ سیاست‌های قیمتی مناسب ، نقش موثری در کاهش تصادفات و ریسک موجود در زمینه ایمنی ترافیک داشته باشد صنعت بیمه کشور است. ارتقاء ایمنی و کاهش تصادفات علاوه بر اینکه می‌تواند به طور مستقیم منجر به کاهش هزینه‌های شرکت‌های بیمه و سودآوری آنها باشد ، بلکه در مجموع به سود جامعه نیز می‌باشد. در نتیجه اهمیت و ضرورت تغییر در الگوی قیمت گذاری پوشش های بیمه ای در جهت ارتقای ایمنی ترافیک بیش از پیش ضروری به نظر می رسد.