ماتریس پویای مبدا - مقصد ، شامل تقاضای متغیر با زمان شبکه‌های شهری است که ورودی بسیار مهمی برای سیستم‌های ITS و مدل‌ های تخصیص دینامیکی است. برداشت مستقیم این ماتریس نیازمند صرف هزینه و وقت بسیار زیادی است و به همین دلیل در سالیان گذشته مدل‌های بسیار زیادی به منظور تخمین این ماتریس با استفاده از احجام ترافیکی ارائه شده است. به طور کلی مدل‌های ارائه شده در زمینه تخمین پویای ماتریس را می‌توان به دو گروه بر مبنای تخصیص و بدون تخصیص تقسیم‌ بندی نمود. با توجه به این‌که به منظور استفاده از مدل‌های بر مبنای تخصیص به ماتریس اولیه دقیق و مدل تخصیص دینامیکی کالیبره شده احتیاج است و حصول این دو شرط در شهر تهران در حال حاضر امکان‌ پذیر نیست ، در این مقاله از مدل‌های بدون تخصیص استفاده شده است. در مدل ارائه شده با استفاده از احجام شمارش‌ شده‌ی ورودی‌ها و خروجی‌ها و مقاطع اصلی یک کریدور بزرگراهی و همچنین توزیع زمان سفر حرکت ، و با به کارگیری الگوریتم فیلتر کالمن متوالی نسبت‌های مبدا - مقصد تخمین زده می‌شود. به منظور ارزیابی مدل ، ابتدا با استفاده از یک شبکه آزمایشی و داده‌های فرضی میزان دقت مدل ، مورد بررسی قرار گرفت و نتایج مدل ارائه شده در این مقاله با مطالعات گذشته مقایسه گردید که نتایج نشان‌ دهنده بهبود دقت ماتریس تخمینی در شبکه‌های شلوغ ، نسبت‌ به مدل‌های پیشین است.