کلاه ایمنی دوچرخه ­سواری ابزار مهمی در کاهش آسیب به سر در هنگام تصادف دوچرخه­ سواران است. با این وجود تمایل زیادی به استفاده از کلاه ایمنی دوچرخه­ سواری وجود ندارد. هدف از این مطالعه ، بررسی عوامل مرتبط با مالکیت و استفاده از کلاه دوچرخه­ سواری است. نمونه آماری ، به روش اینترنتی و از میان دوچرخه­ سواران حرفه ­ای عضو گروه­ های دوچرخه ­سواری جمع آوری گردید. باورهای مختلف پاسخ­ دهندگان در مورد کلاه ایمنی دوچرخه ­سواری بر مبنای مدل باور سلامت بنا گردید که نتایج آن رضایت ­بخش بود. تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که گروه مطالعه (دوچرخه­ سوارانی که کلاه ایمنی ندارند و از آن استفاده نمی­ کنند، دوچرخه ­سوارانی که کلاه ایمنی دارند و از آن استفاده نمی­ کنند و دوچرخه سوارانی که کلاه ایمنی دارند و از آن استفاده می­کنند) تفاوت معنی ­داری در متغیرهای وابسته ­ی معافیت درک شده از خطر، مزایای ایمنی ، مزایای احساسی ، موانع غرور فردی و همچنین مزاحمت­ ها و هزینه کلاه ایجاد می­ کنند. مقایسه طرح ­ریزی شده بین دو گروه مالکیتی کلاه نداشتن و کلاه داشتن نشان داد که معافیت درک شده از خطر ، مزایای ایمنی ، مزایای احساسی ، مزاحمت ­ها و هزینه کلاه و همچنین قوانین والدین در زمان کودکی بین دو گروه یاد شده متفاوتند. کاربردهای عملی نتایج تحقیق در این بررسی مورد بحث قرار گرفته است.