مهندسی ترافیک

مهندسی ترافیک

الگوی پیشنهادی خطوط اتوبوسرانی در محدوده مرکزی شهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 کارشناس ارشد حمل‌ونقل و ترافیک، مدیرعامل شرکت مهندسین مشاور آرتا نقش رامونا
2 کارشناس ارشد حمل‌ونقل و ترافیک، کارشناس شرکت مهندسین مشاور آرتا نقش رامونا
3 کارشناس ارشد حمل‌ونقل و ترافیک
چکیده
در کلان‌شهرها، به دلیل افزایش وسعت شهر، طراحی شبکه‌ اتوبوسرانی به‌صورت سنتی و به‌صورت مبدأ- مقصد منجر به افزایش پیچیدگی طراحی از یکسو و افزایش هزینه‌های عملکردی از سوی دیگر شده است. بر این اساس روش جدیدی برای فائق آمدن بر این موضوع در دنیا در حال بررسی است که به روش hub and spoke مشهور است. در این روش مسیرهای طولانی مبدأ- مقصد حذف و با جایگزینی گره‌های مشخص در مسیرهای مشترک چندین خط، با ایجاد هاب، علاوه بر این که مسیرها کوتاه‌تر می‌شوند، منجر به افزایش کارایی خطوط نیز خواهد شد. در شهر تهران به دلیل آنکه طراحی و بازنگری خطوط اتوبوس معمولاً در بازه‌های زمانی طولانی صورت می‌پذیرد نه‌تنها این فرایند، منجر به افزایش مطلوبیت این مد حمل‌ونقل بنیادی نشده است بلکه در مرکز شهر، با توجه به فعالیت خطوط قدیمی و کم مسافر، کارایی خطوط اتوبوس بشدت پایین است و این امر مطلوبیت اتوبوس در محدوده مرکزی را زیر سؤال برده است. در این مطالعه به بررسی خطوط اتوبوس منطقه 12 شهر تهران پرداخته شده است و پس از انجام مطالعات در این زمینه و برداشت‌های میدانی و مصاحبه با کاربران این مد حمل‌ونقل، الگویی برای اصلاح و بهسازی فعالیت اتوبوس‌ها در این منطقه ارائه شده است تا خطوطی که مسافر بیشتری دارند با ناوگان بیشتر و در سرفاصله زمانی کمتری خدمت‌رسانی کنند.
کلیدواژه‌ها

- گزیده آمار حمل‌ونقل و ترافیک شهر تهران، سال 1392، معاونت و سازمان حمل‌ونقل و ترافیک شهر تهران.
- نبی، امین. و عبدالله زاده فرد، علیرضا. توسعه حمل‌ونقل همگانی محور، ۱۳۹۶، دومین کنفرانس بین‌المللی مهندسی عمران، معماری و مدیریت بحران، تهران، دانشگاه علامه مجلسی.
- سید حسینی، سید محمد.، رمضانی، محمدرضا. و نسیمی،. آرمین، اولویت‌دهی به خودروهای حمل‌ونقل همگانی، تحقق توسعه پایدار شهری، ۱۳۹۵، دومین همایش سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند جاده‌ای، تهران، سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای.
- کرم رودی، محمود.، امینی شیرازی، حامد.، تقی زاده، یاسر. و قیصر، سعید.، ارائه روشی برای انتخاب سیستم‌های حمل‌ونقل همگانی موردنیاز در شهرهای ایران، ۱۳۹۴، چهاردهمین کنفرانس بین‌المللی مهندسی حمل‌ونقل و ترافیک، تهران، معاونت و سازمان حمل‌ونقل ترافیک.
 
- Hosapujari, A. B., & Verma, A. (2013). Development of a hub and spoke model for bus transit route network design. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 104, 835-844.
- Cheng, Y. H., & Chen, S. Y. (2015). Perceived accessibility, mobility, and connectivity of public transportation systems. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 77, 386-403.
- Chowdhury, S., Hadas, Y., Gonzalez, V. A., & Schot, B. (2018). Public transport users' and policy makers' perceptions of integrated public transport systems. Transport Policy, 61, 75-83.
- Nassereddine, M., & Eskandari, H. (2017). An integrated MCDM approach to evaluate public transportation systems in Tehran. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 106, 427-439.
- Liu, Y., Hong, Z., & Liu, Y. (2016). Do driving restriction policies effectively motivate commuters to use public transportation?. Energy Policy, 90, 253-261.
https://parissitesandinsights.wordpress.com/March2017
- https://getbybus.com/en/blog/bus-berlin/ March2017
-Yajima, M., Sakamoto, K., & Kubota, H. (2013). Efficacy of bus service reorganization utilizing a hub-and-spoke topology and DRT to meet community needs: A case study of Tokigawa town. IATSS research, 37(1), 49-60.
- Transit Capacity and Quality of Service Manual, 2003.