1
دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2
استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3
پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
چکیده
پیامدهای استفاده از خودرو شخصی همواره در کانون توجه پژوهشگران و فعالان حوزه توسعه پایدار شهری بوده است. رویکرد حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) که با بهره گیری از فناوریهای نوین در سالیان اخیر فراگیرشده، بهعنوان راه حلی مناسب جهت کاهش اتکای بیشازحد شهروندان به خودروی شخصی و ارتقا ظرفیت و بهره وری حملونقل همگانی مطرح میشود، میتواند اثرات مثبتی را بر پایداری محیطزیستی برجای گذارد. بااینوجود، میزان تأثیر این شیوه حملونقلی با مختصات منحصربهفردی که از آن برخوردار است، بر ابعاد سه گانه پایداری (محیط زیستی، اجتماعی و اقتصادی) نیازمند بررسی بیشتراست، علاوه بر این در هر موضع مشخص یک بررسی مجزا را می طلبد. در این جستار با بررسی ویژگی های حملونقل پایدار و ابعاد حملونقل خردمقیاس، بر اساس مرور ادبیات نظری، بررسی تجارب اجرایی و مصاحبه با نخبگان یک چارچوب نظری جهت بررسی تأثیر حملونقل خردمقیاس بر هرکدام از ابعاد سهگانه پایداری آماده خواهد شد. در ادامه این معیارها نیز توسط مصاحبه شوندگان در بستر شهر تهران مورد ارزشیابی قرار خواهند گرفت. این بررسی نشان خواهد داد که موفقیت این شیوه حملونقل در تهران به لحاظ بعد اقتصادی و اجتماعی پایداری آسیبپذیر بوده و بنابراین پیشاپیش فرهنگسازی اجتماعی، حضور شرکتهای نوآور برای ایجاد یک مدل عملیاتی کارآمد، ایجاد زیرساختهای فیزیکی مناسب و حمایت مالی و قانونگذاری از جانب نهادهای مدیریت شهری لازم است تا حملونقل خردمقیاس بتواند در میانمدت و بلندمدت در تقویت پایداری تهران مؤثر باشد.
یورگنسن، م. فیلیپس، ل. (1393). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمه: هادی جلیلی. تهران: نشر نی.
شیری، الف،. عظیمی، ن. (1391). بررسی مقایسهای تحلیل محتوای کیفی و روش هرمنوتیک. نشریه مطالعات جامعهشناسی، 4 (15)، 99-79.
قرخلو، م. حسینی، س. (1385). شاخصهای توسعه پایدار شهری. مجله جغرافیا و توسعه ناحیهای، 5 (8). 157-177.
سلطانی، ع،. فلاح منشادی، الف. (1391). یکپارچهسازی سیستم حملونقل راهکاری جهت دستیابی به حملونقل پایدار شهری. 2 (5). 60-47.
کاشانیجو، خ،. مفیدی شمیرانی، س.م (1388). سیر تحول نظریههای مرتبط با حملونقل درونشهری. نشریه هویت شهر، 3 (4)، 14-3.
سلطانی، ع. (1390). مباحثی در حملونقل شهری با تأکید بر رویکرد پایداری. شیراز: مرکز نشر دانشگاه شیراز.
سعدآبادی، ع.الف. باوفاصفت، ف. فرتاش، ک. (1400). نقش استارتاپهای اجتماعی در حملونقل پاک (مطالعه موردی: سیستم اشتراکگذاری دوچرخه بیدود). فصلنامه علمی جاده. 19 (108)، 178-161.
سازمان حملونقل و ترافیک شهرداری تهران. (1400). گزیده آمار و اطلاعات حملونقل و ترافیک تهران 1399.
Wann-Ming, W. (2018). Sustainable Urban Transportation Planning Strategies for Improving Quality of Life under Growth Management Principles. Sustainable Cities and Society 44. http://www.projechi.com/wp-content/uploads/2018/10/10.1016@j.scs_.2018.0.015.pdf.
Robinson, C., J. Crittenden, Z. Lu and R. Fujimoto. (2018). Toward a common object mode for integrated transportation and land use models Proceedings of the Annual Simulation Symposium, Society for Computer Simulation Internationalhttps://dl.acm.org/citation.cfm?id=3213037.
Egberg, Thyme. K., Wiberg, B., Sundin, E. C. (2008). The entangled butterfly and the blue cactus. Two case studies on time-limited psychodynamic psychotherapy, In K. Egberg Thyme (Ed.), What do you see? Studies on time-limited psychodynamic art psychotherapy. pp. 1–21. e of S.
Howells, V., Zelnik, T. (2009). Making art: A qualitative study of personal and group
transformation in a community arts studio, Psychiatric Rehabilitation Journal, Vol 32, No 3, pp. 215–222.
Power, A. (2004). Sustainable Communities and Sustainable Development. London: Sustainable Development Commission.
Bonham-Carter, C. (2010). Sustainable Communities in the UK. Published in Sustainable Communities. Edited by Woodrow W.ClarkII. USA: Springer. 10-25.
Roseland, M. (2005). Toward Sustainable Communities. Canada: New Society Publishers.
Rassafi, A. A., Vaziri, M., 2003, African sustainable Transport by Numbers, Journal of sustainable Transport in Africa.
Litman,T; Burwell,D. (2006), “Issues in Sus-tainable Transportation,” nternational Jour-nal of Global Environmental Issues, Vol. 6, No. 4, pp. 331-347; at vtpi.org/sus_iss.
Victoria Transport Policy Institute (VTPI). (2010). Sustainable Transportation and TDM, Planning That Balances Economic, Social and Ecological Objectives, May.
Litman T. (2009).Well Measured Developing Indicators for Comprehensive and Sustainable Transport Planning,Victoria Transport Policy Institute, Canada. http://www.vtpi.org/.
Merriam-Webster.com Dictionary, s.v. “micromobility,” accessed November 17, 2022, https://www.merriamcom/dictionary/micromobility.
Shaheen, S., Cohen, A. (2019). Shared ride services in North America: definitions, impacts, and the future of pooling. Transport reviews, 39(4), 427-442.
Fan, Z. & Harper, C. D. (2022). Congestion and environmental impacts of short car trip replacement with micromobility modes. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 103, 103173.
McQueen, M., Abou-Zeid, G., MacArthur, J., & Clifton, K. (2021). Transportation transformation: Is micromobility making a macro impact on sustainability? Journal of Planning Literature, 36(1), 46-61.
Shaheen Susan, P., Cohen, A., Chan, N., Bansal, A., 2020. Chapter 13 - Sharing strategies: carsharing, shared micromobility (bikesharing and scooter sharing), transportation network companies, microtransit, and other innovative mobility modes. eScholarship, University of California.
Merlin, L. A. (2019). Transportation sustainability follows from more people in fewer vehicles, not necessarily automation. Journal of the American Planning Association, 85(4), 501-510.
Aartsma, G. E. (2020). The future of shared micro-mobility: the role of shared micro-mobility in urban transport visions for Berlin (Master's thesis).
Abduljabbar, R. L., Liyanage, S., & Dia, H. (2021). The role of micro-mobility in shaping sustainable cities: A systematic literature review. Transportation research part D: transport and environment, 92, 102734.
The International Transport Forum (2020), Safe Micromobility, https://www.itf-oecd.org/safe micromobility.
Istanbul Metropolitan Municipality. (2017). Istanbul Transport Annual Report.
دانشپور,سیدعبدالهادی , بهزادفر,مصطفی , سادات موسوی,سیدسعید و اکبری,بابک . (1402). بررسی تأثیرات شیوه حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) در دست یابی به پایداری در شهر تهران. مهندسی ترافیک, 1402(94), 39-54.
MLA
دانشپور,سیدعبدالهادی , , بهزادفر,مصطفی , , سادات موسوی,سیدسعید , و اکبری,بابک . "بررسی تأثیرات شیوه حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) در دست یابی به پایداری در شهر تهران", مهندسی ترافیک, 1402, 94, 1402, 39-54.
HARVARD
دانشپور سیدعبدالهادی, بهزادفر مصطفی, سادات موسوی سیدسعید, اکبری بابک. (1402). 'بررسی تأثیرات شیوه حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) در دست یابی به پایداری در شهر تهران', مهندسی ترافیک, 1402(94), pp. 39-54.
CHICAGO
سیدعبدالهادی دانشپور, مصطفی بهزادفر, سیدسعید سادات موسوی و بابک اکبری, "بررسی تأثیرات شیوه حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) در دست یابی به پایداری در شهر تهران," مهندسی ترافیک, 1402 94 (1402): 39-54,
VANCOUVER
دانشپور سیدعبدالهادی, بهزادفر مصطفی, سادات موسوی سیدسعید, اکبری بابک. بررسی تأثیرات شیوه حملونقل خرد مقیاس (میکروموبیلیتی) در دست یابی به پایداری در شهر تهران. traffic, 1402; 1402(94): 39-54.