مسائل حمل‌ونقل به‌ویژه در کلان‌شهر تهران در زمره مهم‌ترین مسائل شهری است که ازجمله آن‌ها پارکینگ، یکی از پردامنه‌ترین موضوعات است. مسئله پارکینگ در حمل‌ونقل شهری چه از دید استفاده‌کنندگان از سیستم حمل‌ونقل و چه از دید نهادهای مدیریت شهری ازجمله مهم‌ترین مسائل شهری بوده و علاوه بر آنکه به‌صورت غیرمستقیم بر ترافیک شهر تأثیرات زیادی را بر جای می‌گذارد در زمینه‌های اجتماعی و همچنین اقتصادی نیز مشکلات و عوارض متعددی را ایجاد نموده است و ازاین‌رو طی سال‌های گذشته از سوی مدیران و مسئولان شهری بارها راهکارها و سیاست‌هایی در راستای بهینه کردن فرآیند مدیریت پارکینگ در شهر تهران در دست اقدام قرارگرفته که البته چندان نتایج قابل‌توجهی نیز به همراه نداشته است. تجربیات پیشین و مطالعات انجام‌شده در سایر کشورها نیز نشان داده است که اگر احداث پارکینگ اگر با رویکرد پاسخ به نیاز برای فضای پارک ادامه یابد هیچ انتهایی ندارد و بدون رسیدن به نتیجه‌ای پایدار باید همچنان به این روند ادامه داد. لذا استفاده از ابزارها و استراتژی‌های مدیریت پارکینگ امری اجتناب‌ناپذیر در برخورد با مقوله پارکینگ است. مدیریت پارکینگ درصورتی‌که به‌خوبی با سایر ابزارهای مدیریت تقاضا همراه گردد می‌تواند روشی مطمئن جهت دستیابی به پاسخی هوشمند در رابطه با برنامه‌ریزی انواع پارکینگ باشد. در این راستا این مقاله درصدد برآمد در گام اول ضمن معرفی و شناسایی انواع پارکینگ‌های موجود، اقدامات و تجربیاتی که در سایر شهرها و همچنین شهر تهران در خصوص مدیریت و ارتقای روند استفاده از این پارکینگ‌ها انجام شده است را مورد شناسایی قرار داده و ضمن آسیب‌شناسی این سیاست‌ها و اقدامات گزارش با توجه به مباحث ارائه‌شده در قسمت‌های قبلی و در نظر گرفتن شرایط شهر تهران، راهکارهایی جهت برون‌رفت از معضلات جدی مربوط به پارکینگ معرفی شده است.