چالشهای محیطی ناشی از تغییرات آب و هوایی و وابستگی شدید شهرها به خودروهایی که با سوخت فسیلی کار میکنند؛ چالشهای جمعیتی ناشی از شهرنشینی سریع، رشد سریع شهرهای کوچک - متوسط و همچنین افزایش جمعیت جوان در کشورهای درحالتوسعه، چالشهای ناشی از فشردهسازی شهرها، سالخوردگی جمعیت و افزایش شهرهای چند فرهنگی در کشورهای توسعهیافته و...در سطح شهر، معضلات و مشکلاتی را برای شهروندان فراهم ساخته است. بدین ترتیب مقاله حاضر با هدف تبیین اثرگذاری و اثرپذیری شاخصهای حملونقل شهری پایدار در بهبود سلامت روان شهروندان، مدنظر قرار گرفته است. روش پژوهش در این مقاله علّی مقایسهای و ازلحاظ هدف کاربردی است. این پژوهش در محدوده منطقه دوازده شهر تهران و به تاریخ 1402 انجامشده است. جامعه موردمطالعه را خبرگان و اساتید رشته حملونقل شهری تشکیل دادهاند. خبرگان به روش گلوله برفی و از میان اساتید دانشگاهی و پژوهشگران فعال در زمینه حملونقل شهری انتخاب شدند. لذا در پژوهش حاضر برای دستیابی به نتایج معتبر حجم نمونه در نظر گرفتهشده برای تکمیل پرسشنامه 25 نفر از اساتید دانشگاهی و متخصصان حوزه پژوهش تعیین شد. در این تحقیق ابتدا بـا مـرور جــامـع ادبیات پژوهش معیارهای حملونقل شهری پایدار تعیین شد سپس بر اساس معیارها و زیرمعیارهای شناساییشده، پرسشنامه مربوط به دیمتل فازی جهت تبیین و ارزیابی روابط علت و معلولی میان معیارها تدوین و در اختیار خبرگان قرار گرفت. پس از جمعآوری پرسشنامهها با استفاده از فن دیمتل فازی در محیط نرمافزار اکسل روابط علی بین عوامل تعیین شد. نتایج تحقیق نشان میدهد که دسترسی به پایداری در تأثیر متقابل بین بخشهای مختلف توسعه پایدار که شامل ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی است، میتواند بستر ساماندهی و کاهش هزینههای حملونقل شهری را فراهم کند و بهبود وضعیت در بخشهای گوناگون را بسترسازی کند. از طرف دیگر سیستم حملونقل شهری فرهنگسازی استفاده از ظرفیتهای جدید در بستر جامعه را گسترش میدهد.
انواری رستمی، علیاصغر، ستاری اردبیلی، فرزاد، (1388)، طراحی مدل برنامهریزی شبکه حملونقل اتوبوسی رانی شهری (موردمطالعه: اردبیل و حومه)، مجله مطالعات مدیریت ترافیک، دوره 4، شماره 12، صص 24-1.
آهور، ایران، موسوی، سارا، موسوی، سپیده، (1393)، بررسی نقش حملونقل کابلی بهعنوان وسیله حملونقل عمومی شهری در کاهش ترافیک شهرهای بزرگ، فصلنامه آمایش محیط، دوره 7، شماره 26، صص 150-131.
پاور،جو ،کوین ج. کریزک،(1388)،راهنمای برنامه ریزان در توسعه پایدار ، مترجمان : سهراب امیریان ، حسین حاتمی نژاد،انتشارات چرخ نیلوفری.
تاجیک، آرزو، پرتوی، پروین (۱۳۹۳) مدل مفهومی و چارچوب تحلیلی پیاده مداری با تأکید بر رویکرد نو شهرسازی، مطالعه موردی: فاز چهار مهرشهر کرج، فصلنامه مطالعات شهری، شماره نهم.
تندیسه، محسن، رضایی، محمدرضا، (1392)، برنامهریزی راهبردی حملونقل پایدار شهری در کلانشهرهای ایران، مطالعه موردی: شهر مشهد، فصلنامه مهندسی حملونقل، دوره 5، شماره 1.
حاتمی نژاد، حسین، اشرفی، یوسف، (1388)، دوچرخه و نقش آن در حملونقل پایدار شهری نمونه موردی: شهر بناب، فصلنامه پژوهشهای جغرافیای انسانی، دوره 41، شماره 70.
یان اشواب و زاشاتیلمان، (1393)، مدیریت حملونقل پایدار با استفاده از ابزارهای اقتصادی، مترجم: محمود شورچه، انتشارات مدیران امروز.
Cowan, Robert.2005.The Dictionary of Urbanism, Tisbury, Streetwise press.
Cutter, S.L., Barnes, L., Berry, M., Burton, C., Evans, E., Tate, E., Webb, J. (2008b). A place-based model for understanding community resilience to natural disasters. Global Environmental Change. 18. pp. 598-606.
Gerike, R, 2017, Sustainable Urban Transportation, Encyclopedia of Sustainable Technologies.
Hettler, B. (1976). Six Dimensions of Wellness Model. Washington D.C: National Wellness Institute, Inc.
Ikerd-John E, (1996), Sustaining the Profitability of Agriculture, The Economist sRole in the Agriculture Sustainability Paradigm, Extersion Pre-conference, San Antonio.TX, JULY27.
Kumar, Aalok, 2019, Development of social sustainability index for freight transportation system, Journal of Cleaner Production, 210.
Ma, Fang, 2017, Evaluation of urban green transportation planning based on central point triangle whiten weight function and entropy-AHP, Transportation Research Procedia, 25.
Maclaren, V., 1996, urban sustainability reporting, journal of the American planning association, 62(2), pp148-184.
Manaugh, Kevin, 2015, integrating social equity into urban transportation planning: A critical evaluation of equity objectives and measures in transportation plans in North America, Transport Policy, 37.
Ming Wey, Wann, 2018, Urban sustainable transportation planning strategies for livable City's quality of life, Habitat International, 82.
Narayanaswami, Sundaravalli, 2016, Urban transportation: trends, challenges and opportunities, Indian Institute of Management.
Pat, Humphreys, 2016, City Transport in the 2020s, Transport and Travel.
Paul Rodrigue, Jean, 2017, The Geography of Transport Systems (book), Fourth edition, Geography.
Shi, Yangyan, 2019, Sustainable transportation management: Integrated modeling and support, Journal of Cleaner Production, 212.
Walker, B. et al. (2004). Perspective Resilience. Adaptability and transformability in social-ecological systems. Ecology and Society 9 (2) art. 5Cooper.
Wei, Heng, 2013, Key Issues in Integrating New Town Development into Urban Transportation Planning, Social and Behavioral Sciences, 96.
WHO, 1997. City Planning for health and sustainable devel opment. European Sustainable Development and Health.
