مهندسی ترافیک

مهندسی ترافیک

ارزیابی ایمنی استفاده از صندلی کودک در خودروها و تأثیر آن بر کاهش صدمات ناشی از تصادفات در کودکان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
یوسف ساجد 1
حامد عبدالهی 2
نوید دانش فر 2
1 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، اردبیل، ایران
2 کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، ایران
چکیده
وقوع تصادفات و تلفات رانندگی در کشورهای با درآمد پایین و متوسط ​​به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از کشورهای پردرآمد است. در این میان، کودکان به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای بیشتر از بزرگسالان در تصادفات رانندگی زخمی یا کشته می‌شوند. کودکان سرنشینان نحیف و آسیب‌پذیرتر خودروها هستند که برای محافظت از آن‌ها ‌باید تمهیدات ویژه‌ای اندیشید. یکی از وسایل محافظت از کودکان در برابر حوادث رانندگی «صندلی ایمنی کودک» است که نقش بسیار مؤثری در حفاظت از کودکان بر عهده دارد. بر اساس آمار یونیسف، استفاده از وسایل ایمنی نرخ مرگ‌ومیر ناشی از تصادفات رانندگی را در میان نوزادان تا 71 درصد و در میان کودکان تا 54 درصد کاهش می‌دهد. استفاده از صندلی کودک برای رده­های سنی مختلف، متفاوت بوده و شرایط خاص خود را دارد که هنگام انتخاب باید به آن توجه گردد تا دارای ایمنی کافی برای سرنشین باشد. تحقیقات مختلف نشان می­دهد نشاندن بچه‌های زیر چهار سال در صندلی مخصوص کودک که بر روی صندلی عقب اتومبیل فیکس شده است باید به‌صورت قانونی اجباری گردد. برای بچه‌ها استفاده از این صندلی‌ها بسیار مفیدتر از بستن کمربندهای معمولی است. در این تحقیق، پرسشنامه‌هایی بین چهار گروه خانواده، مدرسه، متخصصین و نیروی انتظامی در خصوص استفاده از صندلی کودک توزیع شد و هفت معیار تعداد فرزندان، قیمت صندلی، مقررات رانندگی، آموزش، دستورالعمل، کنترل و تأمین منابع مالی تعیین و نظرات گروه‌ها با نمرات 1 تا 9 برای هر معیار ثبت شد. برای تحلیل نتایج، از روش سلسله مراتبی (AHP) استفاده شد. نتایج نشان داد در رابطه با معیار تعداد فرزندان یک خانواده، گروه خانواده بیشترین تأثیر و برای معیار کنترل استفاده از صندلی کودک، گروه نیروی انتظامی، متخصصین، مدرسه و خانواده به ترتیب بیشترین نقش را دارند. ضمناً در رابطه با معیار آموزش مشاهده می­گردد که به ترتیب، نیروی انتظامی، مدرسه، متخصصین و خانواده بیشترین نقش را ایفا می­کنند.
کلیدواژه‌ها
تصادف
شدت صدمات
صندلی کودک
ایمنی کودک
تحلیل سلسله مراتبی
  • پرویزیان، ه.، احدی، م.، خدایی، ع.، شناسایی عوامل مؤثر در استفاده از صندلی ایمنی کودک در خودروها (مطالعه موردی استان خراسان شمالی)، فصلنامه دانش انتظامی، سال اول، شماره اول، بهار 93.

 

 

  • سایت اینترنتی:

tps://www.unicef.org/iran/fa/media_4782.html

 

  • پایگاه خبری پلیس، شفا آنلاین.

 

  • Journal of Transport & Health, 2019, 247-258, An investigation of awareness, perceptions, and usage of child car seats in Pakistan.

 

  • Journal of Transport & Health 34, 2024, 101741, Child restraint system use in China, comparing theory of planned behavior, prototype willingness model, and integrative model

 

  • Stauffer WM., Konop RJ., Kamat D., 2001, Traveling with infants and young children part I: anticipatory guidance: travel preparation and preventive health advice. J Travel Med, 8:254.

 

  • Greenberg-Seth J., Hemenway D., Gallagher SS., Ross JB., Lissy KS., 2004, Evaluation of a community-based intervention to promote rearseating for children. Am. J Public Health. 94:1009-13.

 

  • Contran Resoluc¸ ãon◦277 de 28 de maio de, 2008, Availablefrom:http://www.denatran.gov.br/download/resolucoes/resolucao contran 277, pdf [cited 2015 Mar].

 

  • Durbin DR., Chen I., Elliott M., Winston FK., 2004, Factors associated with front row seating of children in motor vehicle crashes, Epidemiology.

 

  • Waksman RD., Pirito RM., 2005, O pediatra e a seguranc¸ a no trânsito. JPediatr (Rio J), 81:S181-8.

 

  • Committee on injury, violence, and poison prevention, 2011, Child passenger safety, Pediatrics, 127:e1050-66.

 

  • Zonfrillo MR., Durbin DR., Winston FK., 2012, Seguranc¸ a no transporte decrianc¸as: protegendo seus pacientes em cada viagem, J Pediatr (Rio J), 88:283-5.

 

 

  • Inam Ahmad., Brian N. Fildes., David B., Logan and Sjaan Koppel., 2022, Restraint Use for Child Occupants in Dubai, United Arab Emirates, International Journal of Environmental Research and Public Health.

 

  • Kate Hunter., Lisa Keay., Kathleen Clapham., Julie Brown., Lynne E. Bilston., Marilyn Lyford., Celeste Gilbert and Rebecca Q. Ivers.,2017, “He’s the Number One Thing in My World”: Application of the PRECEDE-PROCEED Model to Explore Child Car Seat Use in a Regional Community in New South Wales., International Journal of Environmental Research and Public Health.

 

  • Paz A., Sadetzki S., Potasman I., 2004, High rates of substance abuseamong long-term travelers to the tropics: an intervention al study. J Travel Med, 75-81.