- ارونسون، ا (1387). روانشناسی اجتماعی. ترجمه حسین شکرشکن. تهران: انتشارات رشد.
- اسماعیلی، ع (1389). تفاوت زن و مرد در رانندگی. تهران: انتشارات دانشگاه علوم انتظامی.
- افتخارصعادی، ز. مهرابیزاده هنرمند، م. نجاریان، ب. احدی، ح. عسگری، پ (1389). بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری فردی – اجتماعی در دانشآموزان دختر سال دوم متوسطه شهرستان اهواز. فصلنامه یافتههای نو در روانشناسی.
- ایزدی طامه، ا. برجعلی، ا. دلاور، ع. اسکندری، ح (1389). مقایسه تأثیر آموزش صبر و حل مسئله بر کاهش پرخاشگری و انتخاب راهبردهای مقابلهای دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی. فصلنامه دانش انتظامی. سال یازدهم. شماره سوم.
- جوادی، ف. سهرابی، ف. فلسفی نژاد، م. برجعلی، ا. (1387). بررسی تأثیر سبک مداخله (نظارت) در تماشای خشونت تلویزیونی بر پرخاشگری پسران 9-11 ساله. فصلنامه پژوهش و سنجش. شماره 15.
- حاجلو، ن؛ علیزاده گورادل، ج و هاشمی، ج. (1391). پیشبینی رفتار رانندگى بر اساس ویژگیهای شخصیتى و هیجان خواهى، فصلنامه مطالعات امنیت، اجتماعی، س10، ش30، ص153-143.
- حسینی انجدانی، م. (1387). بررسی تأثیر تماشای کارتونهای خشونتآمیز بر میزان پرخاشگری نوجوانان. فصلنامه پژوهش و سنجش. شماره 15.
- حقشناس، ح. (1387). رابطه بین ویژگیهای شخصیتی و رفتار رانندگی در شهر شیراز، مجله حکیم، دوره 11، شماره 3، ص47-54.
- خوشنویس، ا؛ اسماعیلی، ع. (1395). تعیین سهم ادراک خطر بر اساس مؤلفههای رفتار رانندگی در رانندگان پرخطر در شهر تهران، طب، انتظامی 5 (5).321 -330.
- سلحشور، م (1378). پرخاشگری در کودکان و روشهای رویارویی با آن. تهران: انتشارات واژه آرا.
- سلطانی فر، ع. (1396). هوش هیجانی، فصلنامه اصول بهداشت روانی، سال نهم، شماره 35 و 36، صص83-84.
- سوری، ا؛ مؤمنی، ا؛ و احمدخانی، ب. (1394). «بررسی و مقایسه هوش هیجانی رانندگان متخلف با رانندگان عادی شهر همدان»، فصلنامه دانش انتظامی، همدان، س 2، ش 1، ص 69-93.
- شاکرینیا، ا؛ محمدپرور، م (1390). رابطهی ویژگیهای شخصیتی، سلامت روان و پرخاشگری با عادات رانندگی در رانندگان پرخطر، مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، دوره18، شماره 3، ویژهنامه همایش رفتارهای پرخطر، صص225-233.
- عباس زاده، م. علیزاده اقدم ، م. پریزاد بنام ، ش. (1396). مطالعه تأثیر هوش هیجانی بر رفتارهای پرخطر عمدی رانندگان پژوهشهای راهبردی امنیت و نظم اجتماعی .سال ششم، شماره پیاپی 17 ، شماره دوم، تابستان.
- کاظمینی، ت. قنبری هاشمآبادی، ب، مدرس غروی، م، اسماعیلی زاده، م. (1390). اثربخشی گروهدرمانی شناختی – رفتاری در کاهش خشم و پرخاشگری رانندگی. مجله روانشناسی بالینی – سال سوم، شماره 2 (پیاپی10).
- محسنی تبریزی، ع.(1383). وندالیسم. تهران: انتشارات آن.
- محسنی تبریزی، ع. رحمتی، م. (1381). سیری در مفاهیم و نظریههای خشونت، پرخاش و پرخاشگری و ارائه مدل علی توصیفی خشونت در ورزش. نامه علوم اجتماعی شماره 19.
- مومنی، ار؛ حیدری، ح. (1395). پیشبینی رفتارهای پرخطر با توجه به نقش مدیریت هیجان در بین رانندگان شهر تهران، فصلنامه مطالعات پژوهشی، سال پنجم، شماره18، صص11-35.
- نقدی، ه؛ ادیب راد، ن؛ نورانی پور، ر (1389). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پرخاشگری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان. بهبود-سال چهاردهم، شماره سوم، پاییز 1389، فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه.
- هاشمیان، ک؛ صابری، ه؛ بهادری، ا (1389). مقایسه ویژگیهای شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی (موردمطالعه شهر تهران)، فصلنامه مطالعات مدیریت ترافیک، سال پنجم، شماره 18، ص71-84.
- هیلگارد، ا. اتکینسون، ر (1385). زمینه روانشناسی. گروه مترجمان. تهران: انتشارات گپ.
- Bar-on, R. The emotional quotient inventory (E-Q-I): Technical manual.Toronto Canada: Multi Health Systems. Inc, 1997.
- Batist, J. (2005). Washington State Patrol, Available: http://www.wsp.wa.gov.
- Bener A, Haigney D, Crundal D. Driving behavior stress error and violations on the road: a cross cultural comparison study. International Conference on Traffic and Transport Psychology; UK: Nottingham; 2004.
- Blows S, Ameratunga S, Ivers R, Q Kai Lo S, Norton R. Risky driving habits and motor vehicle driver injury. Accident Analysis & Prevention. 2005; 37(4): 619-24.
- Deffenbacher JL, Deffenbacher DM, Lynch RS, Richards TL. Anger, aggression, and risky behavior: a comparison of high and low anger drivers. Behavior Research and Therapy. 2003;4 (6): 701-18.
- Du Preez, Johannes G. A. (2012) The relationship between the emotional intelligence domains and driver behaviour in ESKOM: an adult education perspective, Dissertation submitted in fulfilment of the requirements for the degree M.A, In Higher Education, University of the Free State Bloemfontein.
- Goleman, D. (1995). Educational Intelligence: why it can matter than IQ.London: Bloomsbury.
- Inversen H, Rundmo T. Personality, risk behavior and accident involvement among norwegian drivers. Personality and Individual Diffrences, 2002; 33(8): 1251-63.
- James, L., & Nahl, D. (2001). Dealing with stress and pressure in the vehicle. Taxonomy of driving behaviour: Affective, cognitive, sensori motor. In Journal Peter Rothe, Editor. Driving Lessons-Exploring Systems That Make Traffic Safer. University of Alberta Press, Edmonton, Canada.
- Jessor R. Risky driving and adolescent problem behavior: an extension of problem-behavior theory. Alcohol Drugs and Driving. 1987;3 (3):1-11.
- Jonah BA, Thiessen E, Au-Yeung E. Sensation seeking risky driving and behavioral adaptation. Accident Analysis and Prevention 2001; 33(5):679-84.
- Lajunen T. Personality and accident liability are extraversion, neuroticism and psychotocosm related to traffic and occupational fatalities? Personality and Individual Differences. 2001;31(8): 1365 73.
- Mayer JD, Salovey P, Caruso DR, Sitarenios G. Emotional intelligence as a standard intelligence Emotional 2001, 1: 232-242.
- Mobolaji, S. Stephens and Wilfred, I. Ukpere (2011) “Accidents and Level of Intelligence: A View from the Nigerian Experience”, Department of Transport Management Technology, 35(2): 75-84.
- Murray C, Lapez A. Alternative projections of mortality and disability by cause 1990 2020, global burden of disease study. Loncet; 1997; 349(9064): 1498-504.
- Park C, SlabyA. Cognitive therapy and emotional disorders. New York: International W, Press. 2000.
- Paaver, Marika and Paaver, M. Eensoo, D. Kaasik, K. Vaht, M. Mäestu, J. Harro, J. (2013) “Preventing Risky Driving: A Novel and Efficient Brief Intervention Focusing on Acknowledgement of Personal Risk Factors”, Accident Analysis & Prevention, 50: 437–430.
- Shafiee Moghaddam P. Instructions operational standards meet physical and mental health (medical eligibility) of driving license applicants. Third Regional Conference of Traffic Management; 2004; Tehran, Iran. [Persian].
- Shiner, D. (2007). Traffic Safety & Humman behavior. First edition Elsevierltd.
- Valencia, L. S. & Cromer, B. A. (2009) “Sexual Activity and Other High-Risk Behaviors in Adolescents with Chronic Illness: A Review”, Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology, 13:53-64.
- Yaghoobi H. The role of human factors in car accidents in Iran. Andishe va Raftar 2001; (6):60- 67. [Persian].
- Zamani, AF. (2009). Design and evaluation of educational model in order to prevent harm risky driving behaviors in motorcycle dri - vers. J Tarbiat Modares Uni 2009, 5:98- 100. (Persian).
- Zhang. Tingru, C. A. (2015). The association between driving anger and driving outcomes: Ameta-analysis of evidence from the past twenty years. Accident Analysis and Prevention, 50-62.
